Een moeilijk gesprek kan overal beginnen

131 keer. Iedere maand. Dat is precies hoe vaak een slachtoffer komt aankloppen bij één van de Zorgcentra na Seksueel Geweld (ZSG). Een cijfer dat aantoont hoe belangrijk en precair aangepaste dienstverlening is. Maar omdat nog te weinig slachtoffers de weg vinden naar hulp – ja, het werkelijke cijfer ligt nóg hoger - vroeg het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen ons om een bewustmakingscampagne op poten te zetten die de centra extra in de kijker zet. Een gevoelig onderwerp met een enorme maatschappelijke relevantie dus. Hoe pak je dat aan?

Als slachtoffer van seksueel geweld de weg vinden naar de juiste hulpverlening vraagt moed. Om die drempel te verlagen, wilden we onze campagne niet enkel tot de slachtoffers richten maar ook tot hun steunfiguren. Een bezorgde ouder die onraad voelt, een alerte leerkracht die signalen opvangt, een vriend die durft spreken. 

Hen wilden we bereiken met een uitgekiende en geïntegreerde (online) campagne die via verschillende waves en o.a. close monitoring en community management zijn doel niet zou missen. 

En da’s cruciaal. Want hoe meer mensen op de hoogte zijn van de kortste weg naar hulp, hoe beter. Slachtoffers en steunfiguren kunnen bij de ZSG’s dan ook terecht voor medische en psychische zorgen en om sporenv an het seksueel geweld te verzamelen. Op tijd met je verhaal naar buiten komen is met andere woorden cruciaal.

En die verhalen, die staan centraal in deze campagne. We portretteren de slachtoffers zonder gezicht, anoniem verstopt achter een tekstballon: want hun woorden zeggen genoeg. De setting? Die is telkens verdacht gewoon: de bus, het café, de ontbijttafel of de sportclub. Of hoe een vertrouwde plek plots kan veranderen. De campagne liep op nationale TV, online radio, via sociale media, contextual ads, YouTube, SEA en (digitale) affichage.

En met ongezien, bedoelen we: ongezien hoeveel mensen onze campagne zagen. Van oktober 2024 tot februari 2025 was  de campagne voortdurend zichtbaar via diverse kanalen. Online alleen al werd de boodschap maar liefst 70.844.607 keer vertoond. Daarnaast waren affiches te vinden in scholen, sportclubs en bars door het hele land, waardoor de campagne ook in het dagelijks leven niet te missen was. 

En dan was er nog de PR-stunt die alles naar een hoger niveau tilde: Club No Abuse, waarbij drie iconische Brusselse nachtclubs voor één avond hun krachten bundelden. De actie zorgde niet alleen voor een golf van media-aandacht, maar zette ook de verantwoordelijkheid van  het nachtleven zelf in de schijnwerpers.

Tot slot gingen we nóg een stapje verder: via community management en social liste-ning bleven we in dialoog met het publiek en speelden we in op de reacties. Door zo dicht op de campagne te zitten, continu kleine optimalisaties door te voeren op alle kanalen en nauw samen te werken – intern, met de klant en met onze mediapartners – hebben we onze targets ruim overtroffen. Het werd dus niet alleen een campagne die heel zichtbaar was, ze zette ook écht iets in beweging. En da’s tenslot-
te waar het allemaal om draait.